5 september 2011

Geven en krijgen


Het nationale archief van Amerika heeft weer iets leuks: links vanuit hun eigen catalogus naar transcripties van diezelfde documenten op Wikisource, een zusterproject van Wikipedia, maar dan voor bronteksten. Check bijvoorbeeld het NARA-record van deze petitie voor vrouwenkiesrecht en via de link kom je dan op deze Wikisource-pagina met de transcriptie terecht. Zo hebben ze al 25 documenten gekoppeld, maar ze hopen op meer en doen daarvoor een beroep op de massa. Voor extra informatie, ga even naar hun projectpagina op Wikisource.

Een mooi project, vooral door het tweerichtingsverkeer, het gemak voor archiefgebruikers en de waardering voor projecten van Wikimedia:

I am excited because this means our efforts engaging the Wikimedia projects are not just benefiting visitors to their own sites, but are also adding value directly back to our own site. Researchers using the National Archives’ catalog will benefit even if they had never heard of Wikisource or Commons before, and wouldn’t have visited them to find information about our documents. Finally, unreservedly recommending these sites as a resource, which the catalog now does, should hopefully also help demonstrate to the Wikimedia community that the National Archives supports and appreciates work by Wikimedians which adds value to its collections, and encourage more of it.

En de NARA breiden dit initiatief ook uit:

We are going to be adding similar links in our catalog to documents in Wikimedia Commons and the Internet Archive, where volunteers from the International Amateur Scanning League’s FedFlix project have digitized videos that the National Archives does not host in its catalog.

Dat kunnen wij natuurlijk ook! En dat doen we ook, toch tenminste op het BHIC al.

Schepenen en notarissen
In juli lanceerden we een database met zo'n 30.000 samenvattingen van notaris- en schepenakten. De scans van schepenprotocollen stonden al langer online, maar zonder index. Kortom: zelf bladeren door de online boeken en zelf ontcijferen van het oude handschrift.

Veel onderzoekers werken echter hard aan eigen indexen, een werk waarmee ze soms al jaren zoet zijn. Die indexen publiceren ze vaak op een eigen website (in alle mogelijke vormen), maar ook bijvoorbeeld op Van Papier Naar Digitaal (VPND, een van mijn favoriete websites). Mooi! Maar ook: niet makkelijk vindbaar, niet handig te doorzoeken, niet eenvoudig bij te werken en niet zomaar te koppelen aan de gedigitaliseerde aktes, die ook vaak op VPND staan.

Dus een paar van die onderzoekers benaderd en gevraagd om een samenwerking. Zodoende is de database met schepen- en notarisakten ontstaan. Een soort acquisitie van indexen dus, die akte voor akte de gescande registers toegankelijk maken. De nieuwe database wordt erg veel geraadpleegd, blijkt niet alleen uit de statistieken, maar ook uit de vele berichten in enkele genealogische nieuwsgroepen en op fora. Het zijn dan ook schitterende, informatierijke bronnen, die nu op een makkelijk te doorzoeken manier voor een groot publiek beschikbaar zijn gemaakt.

Plaatjes
En waar wij zelf geen scans van hebben, hebben we gekeken of deze online al wel voorhanden zijn. Zo is bijvoorbeeld vanuit veel records gelinkt naar de testamenten van Sint-Michielsgestel op VPND.

Helaas kunnen we in zo'n geval niet naar de exacte akte linken, maar alleen naar een overzichtspagina. Kortom: blijft zoeken voor de klant. Een vervolgstap zal dus zijn om te vragen of we ook eventuele foto's mogen opnemen in onze database.

In ieder geval worden er de komende tijd weer duizenden records bijgezet in de database. En hopelijk willen nog veel meer onderzoekers met ons samenwerken. De deelnemers tot nu toe zijn erg enthousiast! En anderen zijn er stevig mee geholpen. Iedereen blij.

2 opmerkingen:

  1. Geweldig goed initiatief van het BHIC. Dat zouden meer archieven moeten doe, de verbinding zoeken en leggen. Vooral de bezoeker spint er garen bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. @Luud: Bedankt voor het compliment. En tja, ik weet niet hoeveel archieven zoiets zouden doen. Misschien doen ze het op een kleinere schaal, niet als afzonderlijk project, of gewoon met minder bombarie. Voor de rest is het niet echt een sexy project of zo (niet echt iets voor op een slide in een presentatie bijvoorbeeld), dus dat helpt ook nooit bij navolging hè. Zelf houd ik echter wel van die eenvoud, waarbij de echte schoonheid van het project hem zit in de mensen en de samenwerking, niet in het uiterlijk van de webpagina.

    BeantwoordenVerwijderen