Een kok als cadeau

Gisteren verraste Wilma mij met een kok als cadeau. Het is een beeld uit de serie Profisti van de kunstenaars Fons van Dommelen (onder andere werkzaam geweest als cartoonist) en Ed van Rosmalen:

In the Profisti figurines the Parastone artists Fons van Dommelen and Ed van Rosmalen tried to capture the spirit of the real professional, the true tradesman, the genuine craftsman: preoccupied, sometimes chaotic, but always fully dedicated.

Beide mannen zijn verbonden aan Parastone in Den Bosch, een bedrijf met een lange traditie in restauratie en creatie van kunst, voornamelijk sculpturen. Het bekendst van Parastone zijn de driedimensionale interpretaties van figuren die voorkomen op schilderijen van Jeroen Bosch. Ze maken deel uit van een serie museumbeelden, genaamd Mouseion, waarin ook figuren zijn opgenomen uit schilderijen van bijvoorbeeld Breugel en Dali.

Meer informatie over Profisti, anders dan wat ik hierboven uit het foldertje haalde, vind ik vooralsnog niet. Maar Parastone blijkt ook de Nederlandse distributeur te zijn van The Comic Art of Guillermo Forchino en daar lijkt de serie Profisti duidelijk door geïnspireerd. Allemaal grappige karakters die zo uit een stripboek lijken te zijn weggewandeld (of vaak gereden). Overigens verklaarde de Parijse kunstenaar Forchino tijdens een interview op zijn beurt weer hevig geïnspireerd te zijn door de schilderijen van Jeroen Bosch, en dan vooral door de expressieve gezichten van alle figuren. Het bekijken van zijn werk is in ieder geval de moeite waard.

Als je de beelden van Profisti en Forchino eens in het echt wilt zien, dan kun je onder andere terecht bij Jos van Rosmalen (familie van Ed?) in Den Bosch. Of bij mij voor het keukenraam, voor de kok.

Wilma, bedankt! Er komt steeds méér vrolijkheid in ons huis. :-)

Kiezen voor leven na mijn dood

Vandaag precies 10 jaar geleden overleed Bart de Graaff. Volgens sommigen de beste reden om géén orgaandonor te worden, volgens anderen de lelijkste om juist wél te doneren.

Ondanks een slepende nierziekte en ander medisch ongemak, zette hij het Nederlandse omroeplandschap op de kop en maatschappelijke kwesties op de kaart. Energiek en brutaal, doelgericht en betrokken. Bart zette altijd door. Op eigenzinnige wijze droeg hij bij aan maatschappelijk debat. Zijn telefoontje naar de politie ("Ik heb net een baksteen bij de benzinepomp door de ruit heen gegooid, maar jullie komen maar niet?") behoort inmiddels tot ons nationale televisie-erfgoed.

Donor
In 1998 gebeurde het onmogelijke: Bart stampte een nieuwe publieke omroep uit de grond: BNN. Ook in 1998 registreerde ik mijzelf als donor.

In een interview met Patrick Lodiers (huidig voorzitter van BNN en presentator van De Grote Donorshow in 2007) in de TV Krant, las ik dat nog steeds ieder jaar zo'n 150 mensen sterven terwijl ze wachten op een donororgaan. Dat vind ik heel erg.

Kiezen
Ik hoop oud te worden, héél oud. Zo ontzettend oud, dat er echt niks meer van waarde in of aan mijn lijf zit. Maar mocht er tóch iemand na mijn dood mee geholpen zijn, dan kies ik er nu al voor om hem of haar te willen helpen.

Dat moet ieders eigen, persoonlijke, bewuste keuze zijn. Ik ben tégen allerlei truuks om het aantal orgaandonoren te vergroten, zonder dat je er zelf actief voor kiest om donor te worden. Actief kiezen voor ja of nee schept duidelijkheid. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je nabestaanden en voor de mensen die geholpen zouden zijn met een donororgaan.

Bart de Graaff werd 35 jaar oud, ongeveer zo oud als ik nu ben.

Bij de keuze voor orgaandonatie geldt niet hetzelfde als bij de koekjes van Bichoc... Nee is gewoon nee.

Typemachines en gummetjes te koop

Op 10 januari 2011 sloot Museum Scryption in Tilburg, het museum voor schriftelijke communicatie, haar deuren, nadat de gemeente Tilburg besloten had de subsidie stop te zetten. Daarover ontstond veel ophef, er werd gesproken over een digitale doorstart en zo meer.

Van Theo Meereboer ontving ik deze week een flyer van de Stichting Onterfd Goed:

Stichting Onterfd Goed ontfermt zich over de afbouw van de collectie van het voormalig museum Scryption, door te herplaatsen, te hergebruiken en te verkopen.

In de aanbieding onder andere typemachines en gummetjes, maar ook braillemachines, stenomachines, stencilmachines, computers, printers, kopieerkisten, faxen, boeken, kroontjespennen, vulpennen, balpennen, potloden, onderdelen, schrijfmateriaal, memorecorders, posters, prototypes, inktstellen, inktpotten, vulpotloden, geschreven materiaal, puntenslijpers, stempels en laptops.

Maar het gaat hier niet om een ordinaire uitverkoop:

Allereerst wordt per deelcollectie en veelal op objectniveau onderzocht of het Nederlands erfgoed betreft. Objecten waarvan vast komt te staan dat ze niet in 'de Collectie Nederland' mogen ontbreken zullen worden aangeboden aan Nederlandse musea.

En de stichting vraagt ook aandacht voor een bredere problematiek, zonder te vergeten de hand in de boezem van de musea zelf te steken:

Stichting Onterfd Goed vraagt musea nog eens kritisch naar hun eigen -vaak overvolle-  depots te kijken en samen te werken aan een weloverwogen nationale collectie. Aan publiek en politiek vragen we onder andere hóe de Collectie Nederland er uit moet zien, wat we er mee moeten doen en wie de kosten voor beheer en tentoonstellen moet betalen.

Als je een object uit de collectie koopt, dan krijg je bovendien een certificaat dat garandeert dat het betreffende object afkomstig is uit de collectie van het Scryption. Dat vind ik mooi, dat verzamelobjecten door de verzameling waartoe ze behoorden als zodanig weer verzamelobjecten worden.

Meer informatie vind je op www.onterfdgoed.nl en je kunt ook op Twitter terecht: @onterfdgoed

Op de oude website van het museum is trouwens tegenwoordig een casino gevestigd...

Aanbevolen leesvoer
- Virtueel Museum Frank Lloyd Wright moest deuren sluiten

Afbeelding: Katja over ontzamelen

Historisch Arnhem in 3D

Wandelen door historisch Egypte is mooi, maar je kunt het ook dichter bij huis zoeken: wandelen door historisch Arnhem is ook mooi!

Een tijd terug was mijn oog al eens op het project gevallen, maar gisteren werd ik er hernieuwd op geattendeerd: Historisch Arnhem in 3D

Het project Arnhem3D laat de bezoeker virtuele wandelingen maken door historisch Arnhem tussen 1649 en 1935.

Om deze wandelingen mogelijk te maken worden zo veel mogelijk afbeeldingen en informatie over huizen in de Arnhemse binnenstad verzameld. Aan de hand van een oude stadsplattegrond wordt het historisch stratenplan in Google Sketch Up geplaatst. De huizen worden in Adobe Photoshop fotorealistisch nagebouwd en vervolgens als een 3D-gebouw op de kaart gezet. Op deze manier ontstaat een visualisatie van de binnenstad van Arnhem in vroegere tijden.

Voor het project wordt samengewerkt met het Gelders Archief. Een flink aantal straten en gebouwen is al door vrijwilligers gedriedimensionaliseerd en daarvan is een goed aantal mooie filmpjes beschikbaar. De afzonderlijke gebouwen vind je ook terug in het 3D Warehouse van Google SketchUp, zodat je ze kunt downloaden. Door een serie tutorials (filmpjes) wordt goed duidelijk hoe men te werk gaat.

Nieuw initiatief is Aernhem 1649, maar daar vormt het veelal afwezige bronmateriaal nog wel een struikelblok: van veel gebouwen is uit die tijd geen informatie aanwezig, behalve een vermelding op een kaart.

Hoe dan ook, ik vind het mooi!

Aanbevolen leesvoer
- Dagboekje schoolmeester in de Gouden Eeuw online
- Zoek de mummie

Afbeelding: still uit wandeling over de Markt

Google's design volgens Marissa Mayer: "innoveren is experimenteren"

Via een tweet van usabilitygoeroe Gerry McGovern werd ik geattendeerd op een video waarin Marissa Mayer uitleg geeft over design bij Google. Marissa Mayer is een slimme en innemende dame, die al jaren de ontwikkeling van Google's zoekproducten leidt, waaronder het design daarvan.

De homepage van Google is nog altijd een ijzersterk voorbeeld van een (top)taakgericht ontwerp. Als je wilt weten waarom, check dan even deze video van Karl Gilis met antwoord op de vraag hoe Google er zou uitzien als u het had gemaakt. In haar presentatie (die trouwens alweer dateert van 9 oktober 2009) legt Marissa uit hoe de allereerste homepage van Google verkeerd werd begrepen ("We're waiting for the rest of it") en hoe iedere volgende verandering - hoe klein ook - vergezeld ging en gaat van veel onderzoek en gebruikerstests vooraf en achteraf. Geen detail wordt aan het toeval overgelaten.

Battle of the Blues
Zo kwamen engineers van Google er op een gegeven moment achter dat de blauwe linkjes in de zoekresultaten van Google niet van hetzelfde blauw waren als de blauwe linkjes in Gmail. Een van de blauwtjes was iets groener dan de ander. In plaats van gewoon een van de twee kleuren als 'standaard' te kiezen, is er uitgebreid onderzoek gedaan, waaruit bleek dat de groenigere blauw minder kliks kreeg dan de blauwigere blauw. Met andere woorden: blauw trekt meer aan om op te klikken dan groen. Het is ook niet voor niks dat de standaardkleur voor hyperlinks blauw is... of misschien wel daarom.

Ook gaat Marissa in op de Google doodle, het logo dat zowat iedere dag anders is. Voor Google is dit een manier om persoonlijkheid te tonen, om iets onverwachts te doen. Want als er immers één element in iedere vormgeving altijd hetzelfde is, dan is het wel het logo. Behalve bij Google.

Voor Marissa staat het principe "focus on the user, and value simplicity" voorop.

Archieven
Op het BHIC proberen we iedere paar jaar een grote usabilitytest uit te laten voeren en zijn we ook tussendoor veel met de usability van onze website bezig. Het denken in toptaken komt het best tot uitdrukking in de vormgeving van onze homepage. Toch zou ik nog graag veel en veel meer aandacht aan usability willen geven, tot in de kleinste details. Gewoon omdat het loont.

Zoveel onderzoeken en testen als Google, dat kunnen we niet. Maar we kunnen wel simpelweg van ze leren.

Hoe besteden jullie aandacht aan de usability van je website?

Aanbevolen leesvoer
- Thema: Usability
- Archief 2.0: Hebben archieven minder Google nodig?